Okres bożonarodzeniowy w Kostaryce

Grudzień i styczeń tu, w Kostaryce, to jak lipiec i sierpień w Polsce, czyli czas odpoczynku. I nie chodzi o to, że są to najcieplejsze miesiące. Gorąco jest tutaj przez cały rok, a najwyższe temperatury odnotowuje się w marcu i kwietniu. Jest to czas letnich wakacji, bo w Kostaryce rok szkolny trwa od lutego do początku grudnia, więc wraz z przerwą szkolną na przełomie roku mamy też okres wakacyjny.

Jedni wykorzystują 15 dni obowiązkowego urlopu na wyjazdy, większa część społeczeństwa nie może sobie na to pozwolić z powodów finansowych, więc ludzie próbują odpoczywać na różne sposoby, siedząc w domu. Dla innych, a ja jestem wśród nich, jest to czas na inne zajęcia czy rodzaj pracy. Nasza księgarnia Słowa Bożego, którą prowadzę, też jest zamykana w wakacje na pełne dwa tygodnie, a ponieważ jest to okres świąteczno-noworoczny, jest dużo pracy w parafii.

Maciej Józefczuk SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Zrozumieć Słowo

Nowe imiona

15 to 10 plus 5 czy też 9 plus 6? Trochę zaskakujące to pytanie i może się zdawać, że nie ma związku z rozważaniem biblijnym, dotyczącym nowych imion Abrama i Saraj. A jednak, choć prowokacyjnie, to nie bez przyczyny od niego zaczynam kolejny odcinek naszych rozważań.

Izraelici używali liter zarówno do zapisu głosek (spółgłosek), jak i liczb. Tzn. litery hebrajskie miały zarówno wartość fonetyczną, jak i liczbową. Tak więc np. litera „bet” (B) jako cyfra oznaczała 2; „mem” (M) jako cyfra oznaczała 40; „szin” (Sz) – 300. Wartość liczbową równą 10 miała „jota” (J); 5 oznaczała „he” (H); 6 – „waw” (W); a 9 – „tet” (T). Gdy chciano zapisać np. 12, pisano 10 + 2, czyli JB. Należałoby więc oczekiwać, że 15 będzie stanowiło połączenie liter JH (10 + 5). A jednak nie! W tym jednym przypadku odstępowano od połączenia 10 z 5 i pisano 9 + 6, czyli TW. Z jakiej przyczyny?

Jan Bocian SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Możesz pomóc

Werbistowska Adwentowa Akcja Pomocy Kościołowi Misyjnemu – Pieniężno 2025

W przygotowanym jeszcze przez papieża Franciszka Orędziu na 99. Światowy Dzień Misyjny Ojciec Święty napisał: „Jesteśmy posłani, aby kontynuować misję [Jezusa]: być znakiem Serca Chrystusa i miłości Ojca, obejmując cały świat”. Zachęca wszystkich chrześcijan do aktywnego udziału we wspólnej misji ewangelizacyjnej poprzez świadectwo życia, modlitwę, poświęcenie i hojność. Włączając się do Werbistowskiej Adwentowej Akcji Pomocy Kościołowi Misyjnemu – Pieniężno 2025, odpowiadamy na apel papieża. Zgodna i autentyczna współpraca wiernych świeckich i misjonarzy przyniesie dobre i błogosławione owoce. Dziękując za dotychczasową pomoc, prosimy o jej kontynuowanie w miarę możliwości i wsparcie materialne i duchowe wybranego projektu misyjnego.

Wiesław Dudar SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Pod wezwaniem Ducha Świętego

Pozdrawiam bardzo serdecznie z Togo i dziękuję za stałe wsparcie zarówno materialne, jak i duchowe. Pragnę podzielić się naszą szczególną działalnością w stolicy kraju, w Lomé, jaką jest prowadzenie szkoły.

Początki kompleksu szkolnego Saint Esprit miały miejsce 14 lat temu. Obecnie jest to szkoła podstawowa, gimnazjum i liceum. Łącznie uczy się w niej ok. 1100 uczniów.

Aldona Wysocka SSpS

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Ciągle coś nie działa

W bogatych krajach jesteśmy przyzwyczajeni do wydajności. Jeśli coś nie działa, to odpowiednie służby interweniują jak najszybciej, aby wyeliminować niedogodności.

Podczas kilku lat w Rzymie zdarzyło się tylko raz czy dwa, że nie było prądu. Trwało to może dwie minuty. Był też okres kilku dni, gdy na wyższych piętrach naszego collegio było niewystarczające ciśnienie wody. Nawet w tych bardzo sporadycznych momentach wydawało się, że to coś niespotykanego.Słychać było narzekanie, jak w ogóle mogło dojść do czegoś takiego, a nawet kogo należałoby pociągnąć do odpowiedzialności.

Władysław Madziar SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Polski misjonarz na chilijskiej pustyni

Z o.Karolem Gajerem SVD, proboszczem parafii Najświętszego Zbawiciela w Huara na północy Chile rozmawia o.Jacek Gniadek SVD

Jaka była Twoja pierwsza myśl, kiedy zostałeś poproszony przez prowincjała o wyjazd na północ Chile?

Byłem już wiele lat na południu w nowej parafii w Osorno. Razem z o. Adamem Ługowskim SVD zbudowaliśmy nowy kościół, kaplice, salki katechetyczne, biuro, toalety. Był rok 2021. Pewnego dnia przyjechał prowincjał i mówi mi, że biskup w Iquique prosi o kogoś, aby zaopiekował się o. Erykiem (Erich Gauer SVD), naszym starszym współbratem z Austrii, który pracował samotnie na pustyni.

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Nowa era

Słowa z Ewangelii Łukasza 2,1-14 wysławiają wydarzenie, do którego przygotowujemy się od pierwszej niedzieli Adwentu – narodzenie Jezusa.

Łukasz sytuuje narodzenie Pana Jezusa w okresie panowania cesarza Oktawiana Augusta. Innym zdarzeniem historycznym wskazującym, że Jezus rzeczywiście się narodził, jest to, że Józef i Maryja udają się do Betlejem, aby wziąć udział w ogłoszonym w Palestynie przez Kwiryniusza, wielkorządcę Syrii, spisie ludności.

Józef Mazur SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Dom z dala od domu

Pod koniec 2023 r. pierwsze siostry misyjne Służebnice Ducha Świętego przyjechały do Hongkongu, by rozpocząć tu misję Zgromadzenia. Siostry Vera i Weronika posługują w parafii św. Józefa, pracując głównie z migrantami z Filipin, ale też z lokalną ludnością. S. Ruth posługuje migrantom z Indonezji i jest odpowiedzialna za diecezjalne schronisko dla migrantek z Indonezji.

Parafia św. Józefa w Hongkongu przy Garden Road 37 w centrum, to „dom z dalaod domu” dla tysięcy migrantów, zwłaszcza Filipińczyków. Ci, którzy mają dzień wolny w tygodniu, przychodzą tu na Mszę św. w południe. Większość tłumnie gromadzi się tu w soboty i niedziele, by uczestniczyć w Eucharystii i spotkaniach wspólnoty oraz nacieszyć się sobą nawzajem, dzielić się doświadczeniami minionego tygodnia i świętować.

Weronika Maria Klebba SSpS

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Św. Jan Chryzostom o Słowie Bożym

Jan Chryzostom urodził się w Antiochii Syryjskiej w 344 roku. Po przyjęciu chrztu prowadził życie pełne modlitwy, ascezy i studium Pisma Świętego.

Początkowo oddał się życiu pustelniczemu, zamieszkując w jaskini na górze Silpios, jednak z powodu problemów zdrowotnych spowodowanych surowymi praktykami ascetycznymi musiał powrócić do rodzinnego miasta.

Józef Trzebuniak SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Poczta misyjna

List o. Michała Radomskiego SVD z Kolumbii

Pragnę rozpocząć ten list od przeprosin za tak długie milczenie. Z całego serca proszę o wybaczenie, ale złożyło się na to wiele rzeczy, a w szczególności realia pracy na misji w dżungli, gdzie w ponad 25 wioskach parafii nie brakuje wyzwań. Często też nie mamy prądu w naszym regionie nad rzeką Atrato w zachodniej Kolumbii, dlatego wybaczcie moje zaginięcie w tym ostatnim roku.

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Gotowi na wszystko

Drogę męczeństwa w młodym Kościele jerozolimskim jako pierwszy przeszedł św. Szczepan. Jego śladami poszli męczennicy z Songkhon, pierwsi męczennicy Kościoła w Tajlandii, którzy woleli raczej umrzeć, aniżeli wyrzec się Chrystusa.

W Tajlandii obecnie ponad 90% mieszkańców wyznaje buddyzm. Inne religie to niewielki ułamek tej społeczności, a katolicy stanowią ok. 1%, czyli blisko 400 tys. osób. Choć to niewielka wspólnota, jej historia sięga XVI w., gdy portugalscy misjonarze dotarli do ówczesnego Syjamu. W połowie XVII w. rolę liderów w prowadzeniu misji przejęli Francuzi. Z tego powodu Tajowie postrzegali katolicyzm jako religię francuską. Z czasem wspólnota rozrastała się, rozwinęła się sieć szkół katolickich, przybywało wiernych, a także powołanych do kapłaństwa. W 1923 r. było tam ponad 20 tys. katolików.

Agnieszka M. Kamińska

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika

Werbiści mają...

Mistykę Słowa

Okres Adwentu i Bożego Narodzenia jest dobrym czasem, aby podzielić się refleksją o Słowie Bożym, które zgromadzenie werbistów ma w swojej nazwie, i któremu jest poświęcone w szczególny sposób. To właśnie w tym czasie często wracamy do słów: „A Słowo ciałem się stało i zamieszkało między nami”.

Arnold Janssen zdecydował się, że nazwie zakładane przez siebie dzieło od Słowa Bożego. Miało to miejsce pół roku przed otwarciem pierwszego seminarium duchownego, w dzień Zwiastowania Pańskiego i było efektem swego rodzaju natchnienia podczas dziękczynienia po Mszy świętej.

Dariusz Pielak SVD

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika