Najnowszy
numer
18 października obchodzimy jubileuszową, setną Niedzielę Misyjną. To dzień wyjątkowy dla wszystkich posługujących na misjach oraz członków Papieskich Dzieł Misyjnych, dla których jest to święto patronalne. Historię powstania, a także sposób, w jaki Zgromadzenie Słowa Bożego, podążając za papieskim wezwaniem, od lat aktywnie włącza się w przeżywanie Niedzieli Misyjnej, opisuje red. Agnieszka M. Kamińska w artykule „Zjednoczeni w misji”.
Żywy Różaniec w zamyśle jego założycielki, bł. Pauliny Jaricot, nie miał być tylko grupą modlitewną, opartą na odmawianiu dziesiątka różańca dziennie. Paulina pragnęła stworzyć wspólnotę ludzi zaangażowanych na wielu polach działalności apostolskiej w szerzenie programu serca Maryi. I to się jej udało.
O tym, że misjonarze są dziś nadal potrzebni, jak wygląda ich praca i wkład w ewangelizację i rozwój społeczny Papui-Nowej Gwinei pisze o. Władysław Madziar SVD. I chociaż są inne czasy, a misje przybierają nowe formy, to niesienie Chrystusa wciąż jest aktualne i niezmiennie daje ogromną radość misjonarzowi.
Najnowszy
numer
18 października obchodzimy jubileuszową, setną Niedzielę Misyjną. To dzień wyjątkowy dla wszystkich posługujących na misjach oraz członków Papieskich Dzieł Misyjnych, dla których jest to święto patronalne. Historię powstania, a także sposób, w jaki Zgromadzenie Słowa Bożego, podążając za papieskim wezwaniem, od lat aktywnie włącza się w przeżywanie Niedzieli Misyjnej, opisuje red. Agnieszka M. Kamińska w artykule „Zjednoczeni w misji”.
Żywy Różaniec w zamyśle jego założycielki, bł. Pauliny Jaricot, nie miał być tylko grupą modlitewną, opartą na odmawianiu dziesiątka różańca dziennie. Paulina pragnęła stworzyć wspólnotę ludzi zaangażowanych na wielu polach działalności apostolskiej w szerzenie programu serca Maryi. I to się jej udało.
O tym, że misjonarze są dziś nadal potrzebni, jak wygląda ich praca i wkład w ewangelizację i rozwój społeczny Papui-Nowej Gwinei pisze o. Władysław Madziar SVD. I chociaż są inne czasy, a misje przybierają nowe formy, to niesienie Chrystusa wciąż jest aktualne i niezmiennie daje ogromną radość misjonarzowi.
W kolejnym numerze m. in.:
- Parafia w Oslo
- Wakacje z Misjami
- Cmentarz z końca świata
- Sanktuarium maryjne w nowej misji Mandritsara
W numerze
polecamy
Zjednoczeni w misji
Rzucić wszystko i wyjechać? Tak! Jednak, zamiast ucieczki w Bieszczady, wybrali najdalsze zakątki świata, gdzie pomagają i dzielą się swoją wiarą, niosąc Chrystusa tym, którzy jeszcze Go nie znają.
Taką właśnie drogę, drogę misji, obrało ponad 1600 polskich misjonarek i misjonarzy, którzy posługują w 99 krajach na wszystkich kontynentach świata.
Obchodzony w przedostatnią niedzielę października Światowy Dzień Misyjny, nazywany też Niedzielą Misyjną, to dzień wyjątkowy dla wszystkich posługujących na misjach oraz członków Papieskich Dzieł Misyjnych, dla których jest to święto patronalne. W tym roku obchodzimy 100. rocznicę jego ustanowienia.
Papieskie intencje modlitewne
Za duszpasterstwo zdrowia psychicznego
Październik 2026
INTENCJA:
Módlmy się, aby wsparcie duszpasterskie osób z zaburzeniami psychicznymi pomogło im zbliżyć się do Kościoła i pokonać napiętnowanie społeczne lub dyskryminację.
ROZWAŻANIE
Najczęściej niewiedza o człowieku, który wydaje się być inny, budzi w nas podświadomy lęk i stwarza przestrzeń dystansu. Obawiamy się wchodzić w relacje z osobą, która ma diagnozę „zaburzenie psychiczne”. Nie chcemy mieć problemów, mierząc się ze swoimi uczuciami bezradności i emocjonalnym cierpieniem. Zazwyczaj, jeśli możemy, takich ludzi po prostu unikamy. Jesteśmy przekonani o swojej poprawności w wyborze chłodnego i racjonalnego zachowania, usprawiedliwiając się przekonaniem, że lepiej dla nas, jeśli „dziwakiem” zajmie się jakiś specjalista. Być może brakuje nam odwagi, aby spojrzeć na kogoś, kto inaczej reaguje, jak na swojego brata lub siostrę, który potrzebuje zwyczajnej ludzkiej miłości i przyjęcia.
We wspólnocie Kościoła katolickiego jest miejsce dla wszystkich. Szczególnie osoby chore, potrzebujące wsparcia, akceptacji i pomocy mają szczególny przywilej, aby pośród uczniów Chrystusa odczuwać swoją wyjątkowość w dążeniu do duchowej pełni. Bóg nie ma względu na osoby i nikogo nie wyklucza z kręgu swoich przyjaciół. Wszyscy mamy godność Jego dzieci i równość w przystępie do Niego. Możemy więc w Kościele bez lęku o siebie i nie zważając zbytnio na choroby cieszyć się mozaiką różnorodnych osobowości i budować głębokie relacje ze wszystkimi, których Bóg postawił na naszych drogach.
Psychiatria stała się rozwiniętą nauką z klasyfikacjami chorób i szeroką wiedzą o metodach leczenia dopiero w XX wieku. Od starożytności przez średniowiecze i kolejne stulecia zaburzenia psychiczne tłumaczono siłami nadprzyrodzonymi, oddziaływaniem różnych duchów lub karami Bożymi, a leczenie opierało się na rytuałach, egzorcyzmach i medycynie czerpiącej z tradycyjnych wierzeń. Dlatego też chorzy psychicznie byli izolowani i stygmatyzowani, uważani za kogoś, komu Bóg nie błogosławi lub kogo opętał zły duch. Stereotyp chorego jako przeklętego funkcjonował przez długie wieki także w krajach chrześcijańskich.
W naszych czasach potrzebujemy duszpasterstwa zdrowia psychicznego, aby pomagało nam patrzeć na siebie nawzajem oczami miłosiernego Jezusa, stawać się darem dla innych i innych przyjmować jako Boży dar. Chorzy psychicznie nie są dla nas zagrożeniem. Są naszymi braćmi i siostrami, z którymi razem zdążamy ku świętości.
s.m.e
W świetle Słowa (9/2026)
Dobroć
Dobroć dotyka zwykle wąskiego grona odbiorców we właściwej sobie atmosferze intymności. Jej działanie widać po oczach wilgotnych od radości albo po szczególnej słodyczy pod sercem o smaku cukrowej waty z dzieciństwa czy nadziei, która przepędza chmury. Owa dobroć stanie się na koniec mostem, po którym przejdziemy na drugą stronę życia, prowadzeni za rękę przez miłosiernego Boga.
Gdy [Jezus] przybliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego – jedynego syna matki, a ta była wdową. (Łk 7,12).
Fot. Andrzej Danilewicz SVD
wybrane
ARTYKUŁY
Nowe źródła nadziei
Kolejne sześć studni zostało oddanych do użytku w Afryce Zachodniej, a dokładnie pięć w Togo i jedna w Beninie. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie wielkie serce i zaufanie, jakim obdarzają nas darczyńcy. Nas, czyli Referat Misyjny Księży Werbistów w Pieniężnie, który stara się pozyskać środki na budowę studni w ramach akcji „Woda dla Afryki”, oraz misjonarzy, którzy na miejscu bezpośrednio angażują się w budowę poszczególnych odwiertów i dbają, aby długo służyły lokalnym wspólnotom.
Twarze misji
Tutaj zawsze jest gorąco, nocą temperatura rzadko spada poniżej 22 st. Celsjusza, a promienie słońca nie ustępują niemal przez cały rok. Krajobrazy są urzekające, tempo życia spokojne, a lokalna społeczność słynie z serdeczności, gościnności, muzykalności i znakomitej kuchni. Ten idylliczny obraz dotyczy jednak przede wszystkim turystów. Codzienność mieszkańców wygląda inaczej.
Dar słońca
Tutaj zawsze jest gorąco, nocą temperatura rzadko spada poniżej 22 st. Celsjusza, a promienie słońca nie ustępują niemal przez cały rok. Krajobrazy są urzekające, tempo życia spokojne, a lokalna społeczność słynie z serdeczności, gościnności, muzykalności i znakomitej kuchni. Ten idylliczny obraz dotyczy jednak przede wszystkim turystów. Codzienność mieszkańców wygląda inaczej.
wybrane
ARTYKUŁY
Nowe źródła nadziei
Kolejne sześć studni zostało oddanych do użytku w Afryce Zachodniej, a dokładnie pięć w Togo i jedna w Beninie. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie wielkie serce i zaufanie, jakim obdarzają nas darczyńcy. Nas, czyli Referat Misyjny Księży Werbistów w Pieniężnie, który stara się pozyskać środki na budowę studni w ramach akcji „Woda dla Afryki”, oraz misjonarzy, którzy na miejscu bezpośrednio angażują się w budowę poszczególnych odwiertów i dbają, aby długo służyły lokalnym wspólnotom.
Twarze misji
Tutaj zawsze jest gorąco, nocą temperatura rzadko spada poniżej 22 st. Celsjusza, a promienie słońca nie ustępują niemal przez cały rok. Krajobrazy są urzekające, tempo życia spokojne, a lokalna społeczność słynie z serdeczności, gościnności, muzykalności i znakomitej kuchni. Ten idylliczny obraz dotyczy jednak przede wszystkim turystów. Codzienność mieszkańców wygląda inaczej.
Dar słońca
Tutaj zawsze jest gorąco, nocą temperatura rzadko spada poniżej 22 st. Celsjusza, a promienie słońca nie ustępują niemal przez cały rok. Krajobrazy są urzekające, tempo życia spokojne, a lokalna społeczność słynie z serdeczności, gościnności, muzykalności i znakomitej kuchni. Ten idylliczny obraz dotyczy jednak przede wszystkim turystów. Codzienność mieszkańców wygląda inaczej.
Prenumerata
Chcesz zamówić bądź odnowić prenumeratę?
Zastanawiasz się, gdzie w Twojej najbliższej okolicy możesz kupić MISJONARZA?
A może chcesz wspomóc nas w kolportowaniu miesięcznika w gronie swoich najbliższych?
Zadzwoń, napisz! Odpowiemy na wszystkie Twoje pytania:
Referat Misyjny Księży Werbistów w Pieniężnie
Dział Kolportażu
Pieniężno Pierwsze 19
14-520 Pieniężno
Tel. 55 24 29 320
Email: refermis@werbisci.pl