Najnowszy
numer
Oddajemy w Państwa ręce wakacyjnego „Misjonarza”. W numerze m.in. o. Władysław Madziar SVD stawia niezwykle ważne pytanie: Co to znaczy być misjonarzem? To tekst skłaniający do refleksji nad tym, że każdy z nas może być świadkiem Ewangelii tam, gdzie żyje i pracuje.
Zachęcamy również do lektury artykułu o. Romana Janowskiego SVD „Nikogo nie pozdrawiajcie”, w którym misjonarz zastanawia się w nim nad zagadkowymi słowami Jezusa i pokazuje ich znaczenie w kontekście różnych kultur oraz codzienności misyjnej wspólnoty.
Z kolei o. Dariusz Pielak SVD zwraca uwagę na wyzwania współczesnej parafii w Polsce. Zauważa, że w naszej ojczyźnie wciąż dominuje model „usługowy”, tymczasem Kościół potrzebuje ludzi „zdolnych przyjąć ogień” – wspólnot żyjących wiarą i przemieniających swoje środowiska.
Najnowszy
numer
Oddajemy w Państwa ręce wakacyjnego „Misjonarza”. W numerze m.in. o. Władysław Madziar SVD stawia niezwykle ważne pytanie: Co to znaczy być misjonarzem? To tekst skłaniający do refleksji nad tym, że każdy z nas może być świadkiem Ewangelii tam, gdzie żyje i pracuje.
Zachęcamy również do lektury artykułu o. Romana Janowskiego SVD „Nikogo nie pozdrawiajcie”, w którym misjonarz zastanawia się w nim nad zagadkowymi słowami Jezusa i pokazuje ich znaczenie w kontekście różnych kultur oraz codzienności misyjnej wspólnoty.
Z kolei o. Dariusz Pielak SVD zwraca uwagę na wyzwania współczesnej parafii w Polsce. Zauważa, że w naszej ojczyźnie wciąż dominuje model „usługowy”, tymczasem Kościół potrzebuje ludzi „zdolnych przyjąć ogień” – wspólnot żyjących wiarą i przemieniających swoje środowiska.
W kolejnym numerze m. in.:
- Studnie w Afryce
- Reportaż z misją
- Listy o. Mariana Żelazka
W numerze
polecamy
Twarze misji
Misje mają przeróżne twarze. Czasami misjonarz cieszy się szybko rosnącą wspólnotą wiernych, a czasami wypala się, aby z trudem dostrzegać jakąkolwiek zmianę. Niektórzy misjonarze działają jako naukowcy na uniwersytetach, a inni żyją gdzieś wśród bezkresnych bagien lub lasów, bardzo daleko od wytworów współczesnej cywilizacji. Gdziekolwiek są, nie znajdują się tam z własnej inicjatywy ani dla jakiejś ekstremalnej przygody życia, ale zostali tam posłani przez Kościół, aby nieść Dobrą Nowinę. Jakąkolwiek działalność podejmują, chcą, by we wszystkim był obecny Chrystus i aby przez ich życie i działania objawiała się Jego miłość do każdego człowieka.
Papieskie intencje modlitewne
O ewangelizację w miastach
Lipiec 2026
INTENCJA:
Módlmy się, abyśmy w dużych miastach, często naznaczonych anonimowością i samotnością, znaleźli nowe sposoby głoszenia Ewangelii, odkrywając twórcze ścieżki budowania wspólnoty.
ROZWAŻANIE
Bóg obdarzył każdego z nas godnością swego dziecka. Tchnął w nas swe życie i wezwał po imieniu, które określa przynależność do Niego. W Bogu istniejemy i nie jesteśmy anonimowi. On o nikim z nas nie zapomina. Każdego zaprasza do żywej i indywidualnej relacji. Samotność, w gruncie rzeczy, cechuje te osoby, które zapomniały o Bogu i swojej tożsamości albo przez niewiedzę nie zbudowały relacji ze swoim Ojcem i Stwórcą. Problem ignorowania Boga w życiu indywidualnym przenosi się na kulturę funkcjonowania naszych społeczeństw.
Papież Benedykt XVI w jednej ze swych katechez o modlitwie, wygłoszonych na Placu św. Piotra w Rzymie, powiedział: „Człowiek ze swej natury jest religijny. Pragnienie Boga jest wpisane w jego serce, bo został przez Boga i dla Boga stworzony. Religijność nie wyłania się jedynie z antycznych światów, ale przenika całą historię ludzką. Tak jak człowiek z epoki jaskiniowej, tak też ten z epoki komputerowej poszukuje w doświadczeniu religijnym dróg prowadzących ku przekroczeniu jego skończoności i wychodzeniu poza egzystencję ziemską”.
Religia jest dziedziną kultury. Wspólne wyznawanie wiary w Boga i cieszenie się Jego obecnością jest postawą jak najbardziej właściwą dla ludzi próbujących tworzyć ożywione społeczności. Promuje życie i braterstwo. Niweczy samotność, wyobcowanie i wrogość wynikającą z nieznajomości osób o innej tradycji, pochodzeniu, wykształceniu czy kolorze skóry. Ewangelia przekazuje mądrość uniwersalną, którą jest w stanie przyjąć człowiek z każdej kultury i z każdej epoki, jeśli ją usłyszy. Wydarzenia religijne mogą przekraczać progi naszych świątyń i zapraszać do wspólnego uwielbienia Boga także tych, którzy jeszcze nie są częścią wspólnoty wierzących. Są one okazją do stawiania Boga w centrum życia społeczności i odkrywania przez każdego z jej członków niepodważalnych więzi z Nim. Autentyczne dzielenie się osobistym doświadczeniem Boga jest najefektywniejszym sposobem głoszenia Ewangelii. Ewangelizować możemy jednak tylko mocą Ducha Świętego.
s.m.e
W świetle Słowa (7-8/2026)
Latające tancbudy, drzewa itp.
Mimo że wiara jest wewnętrznym przeświadczeniem, to jednak nie może pozostać bezobjawowa. Św. Jakub Apostoł pisze wręcz, że wiara bez uczynków jest martwa (zob. Jk 2,26). W tych „uczynkach” nie chodzi bynajmniej o sensację, ale o służbę. Po to mamy wiarę, by nią służyć innym. A to czasami może okazać się dużo trudniejsze, niż ruszenie z posad jakiejś tancbudy.
Apostołowie prosili Pana: «Przymnóż nam wiary!». Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: ‹Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze!›, a byłaby wam posłuszna».
(Łk 17,5-6).
Fot. Andrzej Danilewicz SVD
wybrane
ARTYKUŁY
Dar słońca
Tutaj zawsze jest gorąco, nocą temperatura rzadko spada poniżej 22 st. Celsjusza, a promienie słońca nie ustępują niemal przez cały rok. Krajobrazy są urzekające, tempo życia spokojne, a lokalna społeczność słynie z serdeczności, gościnności, muzykalności i znakomitej kuchni. Ten idylliczny obraz dotyczy jednak przede wszystkim turystów. Codzienność mieszkańców wygląda inaczej.
Żyć kerygmatem
W wielu naszych wspólnotach są świeccy współpracownicy. Razem z nami posługują na rzecz dzieła misyjnego w Kościele powszechnym. Przykładem może być Dom Misyjny w Kleosinie, Laskowicach Pomorskich czy parafia Matki Bożej Bolesnej w Nysie. Bez świeckich współpracowników nie jesteśmy w stanie w pełni głosić kerygmatu. My ich potrzebujemy, tak jak oni nas. Każdy dom misyjny, parafia ma swoją specyfikę, gdzie ważną rolę odgrywają osoby świeckie.
Na dwóch skrzydłach
Wybieramy życiowy problem i przedstawiamy go z punktu widzenia rozumu przyrodzonego, posługując się naukami filozoficznymi. Część filozoficzną dr Danuta Radziszewska-Szczepaniak z Uniwersytetu Warmińsko-
Mazurskiego w Olsztynie. Ja zajmuję się zagadnieniami teologicznymi z perspektywy Bożego Objawienia.
wybrane
ARTYKUŁY
Dar słońca
Tutaj zawsze jest gorąco, nocą temperatura rzadko spada poniżej 22 st. Celsjusza, a promienie słońca nie ustępują niemal przez cały rok. Krajobrazy są urzekające, tempo życia spokojne, a lokalna społeczność słynie z serdeczności, gościnności, muzykalności i znakomitej kuchni. Ten idylliczny obraz dotyczy jednak przede wszystkim turystów. Codzienność mieszkańców wygląda inaczej.
Żyć kerygmatem
W wielu naszych wspólnotach są świeccy współpracownicy. Razem z nami posługują na rzecz dzieła misyjnego w Kościele powszechnym. Przykładem może być Dom Misyjny w Kleosinie, Laskowicach Pomorskich czy parafia Matki Bożej Bolesnej w Nysie. Bez świeckich współpracowników nie jesteśmy w stanie w pełni głosić kerygmatu. My ich potrzebujemy, tak jak oni nas. Każdy dom misyjny, parafia ma swoją specyfikę, gdzie ważną rolę odgrywają osoby świeckie.
Na dwóch skrzydłach
Wybieramy życiowy problem i przedstawiamy go z punktu widzenia rozumu przyrodzonego, posługując się naukami filozoficznymi. Część filozoficzną dr Danuta Radziszewska-Szczepaniak z Uniwersytetu Warmińsko-
Mazurskiego w Olsztynie. Ja zajmuję się zagadnieniami teologicznymi z perspektywy Bożego Objawienia.
Prenumerata
Chcesz zamówić bądź odnowić prenumeratę?
Zastanawiasz się, gdzie w Twojej najbliższej okolicy możesz kupić MISJONARZA?
A może chcesz wspomóc nas w kolportowaniu miesięcznika w gronie swoich najbliższych?
Zadzwoń, napisz! Odpowiemy na wszystkie Twoje pytania:
Referat Misyjny Księży Werbistów w Pieniężnie
Dział Kolportażu
Pieniężno Pierwsze 19
14-520 Pieniężno
Tel. 55 24 29 320
Email: refermis@werbisci.pl