Marzec 2018

Drodzy Czytelnicy!

W tym numerze „Misjonarza”, ukazującym się w Wielkim Poście, tematem głównym jest „tajemnica cierpienia”. Czy można napisać coś na ten temat? Czy pisząc, odsłoni się „tajemnicę” i czy uczyni się ją bardziej zrozumiałą? Można sięgnąć do klasyków opisujących cierpienie. Można sięgnąć do Biblii i tych jej fragmentów, gdzie cierpienie dotykające różne osoby, np. Hioba, opisane jest tak, że może być snopem światła dla człowieka doświadczanego cierpieniem. Czy jednak da się zrozumieć cierpienie? Czy o jego zrozumienie chodzi? O doszukanie się sensu? Czy przyjaciele Hioba, tłumacząc mu jego sytuację, pomogli mu w jego cierpieniu? Czy nie jest lepiej zamilknąć i po prostu być z człowiekiem, bez słów, z modlitwą serca, w ciszy?

Przypomnijmy sobie ostatnie dni życia i cierpienie św. Jana Pawła II. To on powiedział: „Miłości bez krzyża nie znajdziecie, a krzyża bez miłości nie uniesiecie”. Przed oczyma stają również inni święci, np. męczennicy II wojny światowej, a także ci jeszcze niekanonizowani, jak Marta Robin czy ks. Jan Kaczkowski. W tym gronie znajdują się też wszystkie ciche ofiary wszelkiego zła i niesprawiedliwości, których krzyku nigdy nie usłyszymy, rozsiani po całym świecie, pozostający anonimowi.

Słowa papieża-Polaka odsyłają do Jezusa Chrystusa. To On pozostaje Mistrzem, nawet – a może przede wszystkim – w cierpieniu. Oto Miłość aż po Krzyż. I to jest wyzwanie dla każdego chrześcijanina, bez względu na stan, wykonywany zawód, wiek…

Być może wystarczy uczestnictwo w wielkopostnej modlitwie Drogi krzyżowej. Milcząca obecność i rozważanie w sercu męki Jezusa Chrystusa. Towarzyszenie Mu, wraz z Maryją, która była przy Nim i spotkała się z Nim na drodze wiodącej na Golgotę. Pod Jego Krzyżem stała nieruchomo, bez słów. Matka Bolesna i Współodkupicielka. Niech Ona modli się za nas i w nas do Syna w chwilach, kiedy doświadczane jest nasze człowieczeństwo i wiara.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna