Marzec 2012

Drodzy Czytelnicy!

W artykule otwierającym ten numer „Misjonarza”, o. Roman Janowski SVD wspomina kazanie sprzed 25 lat. Wówczas, podczas jego Mszy św. prymicyjnej kapłan powiedział w homilii, że będzie on, jako misjonarz, pracował na ziemi afrykańskiej w spiekocie słońca, podobnie jak jego ojciec orze w trudzie ziemię polską nad Bugiem. Z kolei br. Albert Kurczab SVD, pracujący na misjach w jednym z najbiedniejszych krajów świata – Demokratycznej Republice Konga, pisze o swoich zmaganiach z tamtejszą rzeczywistością misyjną. Podobnie br. Ryszard Horowski SVD, który po dziewięciu latach życia na misjach w Afryce „powoli przyzwyczaja się do życia tutaj”.

Dlaczego to wszystko przytaczam? Chcąc zwrócić uwagę, że oni wszyscy nie udali się do tych krajów z biura podróży na zwiedzanie świata, ale odpowiedzieli na Boże wezwanie, świadomi trudu wpisanego w to powołanie. Nie znali szczegółów scenariusza autorstwa Boga, wiedzieli jednak, że w ich życie wpisany jest krzyż. I chociaż w żadnym tekście w tym numerze „Misjonarza” nie mówi się o krzyżu wprost, to jednak wszystko dzieje się pod tym znakiem.

Czy my, pozostający w kraju i żyjący inną codziennością, jesteśmy zwolnieni od trudów zwykłego dnia? Już o. Janowski, wspominając tamto kazanie sprzed 25 lat, daje odpowiedź na to pytanie. Również pracująca na misjach w Etiopii s. Anna Trzepacz SSpS mówi m.in., że „każdy ma swój »kraniec świata«”, bez względu na to, gdzie żyje. Nie da się uciec przed trudami i cierpieniem, uniknąć krzyża. Jest on wpisany w życie każdego człowieka. Kwestia tylko, co z nim zrobimy – weźmiemy na ramiona jak Jezus albo Szymon Cyrenejczyk?; będziemy trwali pod nim, jak Maryja i św. Jan?; czy uciekniemy…? Nawet jeśli będzie to ten ostatni przypadek, zawsze można przywołać w pamięci spojrzenie Jezusa…

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

Kościół w świecie

świat misyjny

świat misyjny

poczta misyjna

Wspomnienie