Maj 2018

Drodzy Czytelnicy!

Jak dobrze jest spotykać ludzi szczęśliwych, którzy to szczęście mają wypisane na twarzy. Są osoby, które znalazły swoje miejsce w życiu, często mozolnie do niego dochodząc po dłuższym czasie zmagań. Odczytały, jakie jest ich powołanie, konsultując wszystkie pytania i wątpliwości z Bogiem, który z miłości stworzył każdego człowieka i pragnie jego szczęścia.

Lekarz, nauczyciel, kapłan, mąż, ojciec – że wymienię te sztandarowe role – inaczej pracuje, kiedy wie, że służy Bogu w ludziach, że to co robi, jest jego pasją. Pokonuje wiele codziennych trudów, a nawet kryzysy, ale mimo wszystko jest szczęśliwy, kiedy widzi uśmiech u osób, wśród których przebywa. Wszystko zależy od dobrego rozeznania, od świadomości celu życia i przyjętej hierarchii wartości, od wewnętrznej wolności wyzwalającej odwagę pójścia wybraną drogą. Dobrze, że w tym roku odbędzie się w Rzymie Synod o Młodzieży.

W tym numerze „Misjonarza” zamieszczamy rozmowę z o. Erykiem Koppą SVD, przełożonym Zgromadzenia Słowa Bożego w Polsce, który mówi o powołaniu i posłaniu. Prezentujemy sylwetki diakonów-werbistów, którzy zostaną posłani przez Jezusa „na peryferie”, czyli krańce świata. Są też wypowiedzi osób, które zachwycone świadectwem innych, czy to trafiły do Kościoła katolickiego po żmudnych poszukiwaniach swojego miejsca i wspólnoty, jak np. Astra Balode (s. 16), czy to zdecydowały się na ścisłą współpracę z misjonarzami, jak np. David Gallagher (s. 20). O swoim współbracie i jego nietypowej misjonarskiej pracy wśród Polonii w Madrycie pisze o. Zdzisław Grad SVD (s. 18), a o blisko 10-letnim doświadczeniu pracy ma misjach na Filipinach opowiada o. Paweł Stadnik SVD (s. 30).

Wszystkie te barwne historie gorąco polecam. Pamiętajmy też w modlitwie o misjonarzach – zarówno tych rozpoczynających swoją posługę, jak i tych z długim stażem. Prośmy też o kolejnych „szaleńców Bożych”, którzy przejęci tym, że Jezus Chrystus jeszcze nie wszędzie jest znany, zechcą udać się na antypody świata i dzielić się radością ze spotkania Mesjasza w swoim życiu. Marzy nam się, aby kapłani byli dobrymi pasterzami na wzór Mistrza, dokądkolwiek On ich posyła? – módlmy się za nich, także za wstawiennictwem Matki, która „przed (wszelkimi) huraganami (życiowymi) chroni” (zob. artykuł s. 22).

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna