Luty 2019

Drodzy Czytelnicy!

Cóż stałoby się ze światem, gdyby nie było w nim zakonników? – zapytał św. Jan Paweł II, cytując św. Teresę od Jezusa, w adhortacji Vita consecrata. I zaraz potem zapisał w tym dokumencie: „Życie konsekrowane – wbrew wszelkim powierzchownym opiniom o jego przydatności – ma wielkie znaczenie właśnie dlatego, że wyraża nieograniczoną bezinteresowność i miłość, co jest szczególnie doniosłe zwłaszcza w świecie zagrożonym przez zalew spraw nieważnych i przemijających. Gdyby zabrakło tego konkretnego znaku, należałoby się obawiać, że miłość ożywiająca cały Kościół ostygnie, że zbawczy paradoks Ewangelii straci swą ostrość, że sól wiary zwietrzeje w świecie ulegającym sekularyzacji. W życiu Kościoła i samego społeczeństwa potrzebni są ludzie zdolni do całkowitego poświęcenia się Bogu i bliźnim dla miłości Boga” (nr 105).

W tym numerze „Misjonarza” autorami publikowanych materiałów są misjonarze i misjonarki, którzy pracują na półpustynnych terenach Australii czy którzy wiele lat życia poświęcili dla mieszkańców Togo, Ghany, Botswany i Zambii albo posługują wśród odsuniętej na margines ludności w Meksyku czy Ekwadorze. To dzielni „rycerze Jezusa”, stojący u Jego boku, niosący pokój i nadzieję na lepsze jutro.

Ponieważ 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, w Kościele katolickim obchodzony jest Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, pomódlmy się słowami św. Jana Pawła II za wszystkich misjonarzy i misjonarki, którzy oddają życie dla Chrystusa, aby nieść Go do miejsc i ludzi, o których świat zapomniał lub nie chce pamiętać.

Modlitwa do Trójcy Przenajświętszej

Duchu Święty, Miłości rozlana w sercach, który umysłom udzielasz łaski i natchnienia, odwieczne Źródło życia, który doprowadzasz do końca misję Chrystusa przez różnorakie charyzmaty, prosimy Cię za wszystkie osoby konsekrowane. Napełnij ich serca głęboką pewnością, że zostały wybrane, aby kochać, wielbić i służyć. Pozwól im zaznać Twojej przyjaźni, napełnij je Twoją radością i pociechą, pomagaj im przezwyciężać chwile trudności i podnosić się po upadkach, uczyń je odblaskiem Boskiego piękna. Daj im odwagę podejmowania wyzwań naszych czasów i łaskę ukazywania ludziom dobroci i człowieczeństwa Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (por. Tt 3,4).
(Vita consecrata, nr 111)

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna