Listopad 2013

Drodzy Czytelnicy!

W uroczystość Chrystusa Króla, 24 listopada br., kończy się Rok Wiary, ogłoszony przez papieża Benedykta XVI z okazji 50-lecia Vaticanum II i 20-lecia publikacji Katechizmu Kościoła Katolickiego zatwierdzonego przez bł. Jana Pawła II. Co dokonało się przez ten rok w Kościele katolickim w świecie i w Polsce? Co wydarzyło się w moim życiu w tym czasie? Jaka jest moja wiara? Czy jestem wiarygodnym świadkiem Chrystusa w codzienności na tyle, że inni widzą, że Ten, w którego wierzę i któremu wierzę, jest wiary godny?

W chrzcielnej formule wyznania wiary przewodniczący liturgii trzykrotnie daje okazję wiernym do wyznania wiary: „w Boga Ojca wszechmogącego…, w Jezusa Chrystusa, Jego Syna… oraz w Ducha Świętego, Święty Kościół powszechny, obcowanie Świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne”. Po czym następuje stwierdzenie, że takiej wiary „wyznawanie jest naszą chlubą, w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”. Czy chlubię się Jezusem Chrystusem i wiarą w Niego?

Wbrew pozorom, nie są to łatwe pytania, ponieważ autentyczność odpowiedzi weryfikuje codzienność każdego z nas. Dlaczego? Ponieważ wiedza o wierze, o Jezusie Chrystusie i Jego nauce to jedna sprawa, a mądrość, czyli zastosowanie wiedzy w praktyce życia codziennego, to sprawa druga. Któż z nas może powiedzieć, że osiągnął tę mądrość? Wciąż się uczymy i każdego dnia, jak się zdaje, jesteśmy na początku drogi Miłości.

„Wiara rodzi się w spotkaniu z Bogiem żywym, który nas wzywa i ukazuje nam swoją miłość, miłość nas uprzedzającą, na której możemy się oprzeć, by trwać niezłomnie i budować życie. Przemienieni przez tę miłość, otrzymujemy nowe oczy, doświadczamy, że jest w niej zawarta wielka obietnica pełni i kierujemy spojrzenie w przyszłość. Wiara, którą przyjmujemy od Boga jako dar nadprzyrodzony, jawi się jako światło na drodze, wskazujące kierunek naszej wędrówki w czasie” (Lumen fidei, 4) – z przyjemnością sięgam po te słowa, aby rzuciły światło na drogę naszego pielgrzymowania. To światło, dzięki wierze, przynoszą też pierwsze dni listopada, kiedy wspominamy całą rzeszę świętych Kościoła katolickiego i tych, którzy nas „wyprzedzili” w pielgrzymce przez ziemię. Wskazują nam oni kierunek i cel – Niebo, napełniając nas nadzieją, której pierwszym źródłem jest Jezus Chrystus – nadzieja naszego zbawienia.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

spis treści

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

Kościół w świecie

świat misyjny

świat misyjny

Poczta misyjna