Lipiec-Sierpień 2017

Drodzy Czytelnicy!

Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego. Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: orzeźwia moją duszę (Ps 23,1-3) – to znane słowa psalmisty, które mogą wpisywać się w czas wakacji i urlopów latem. Wybieramy miejsca na wypoczynek, gdzie możemy poczuć się dobrze: wśród życzliwych ludzi, wśród pięknych krajobrazów, wśród rozmów czy brzmienia ciszy. Czy macie Państwo takie zakątki, za którymi tęsknicie i które nasuwają błogie wspomnienia, że tam nie brakowało niczego? Warto do nich powracać, a jeśli to niemożliwe, to przynajmniej w pamięci. Rodzi się wtedy wdzięczność i radość, że Pan podarował czas niezwykłego odpoczynku – wytchnienia od zaganiania w codzienności.

Oczywiście nie wszyscy mają możliwość skorzystania z urlopu w czasie lata. Pozostają wtedy niedziele czy długie i jasne wieczory w tygodniu pracy – na spotkania z przyjaciółmi, na dobrą lekturę, na pobycie ze sobą sam na sam.

Bez względu na to, czy chwile wytchnienia tego lata będą dłuższe czy krótsze, dobrze znaleźć okazję do zatrzymania się i cieszenia się tą porą roku, czerpania sił na słotę jesieni czy długie i ciemne wieczory zimy oraz na intensywny czas pracy w tym okresie.

Do rąk Czytelników trafia kolejny różnorodny i kolorowy numer „Misjonarza” z doniesieniami z różnych stron świata, m.in. z relacją świeckiej osoby, która miesiąc spędziła jako wolontariuszka na misjach w Indiach; ze wspomnieniami misjonarza w Kostaryce, który z grupą młodzieży z tego środkowoamerykańskiego niewielkiego kraju uczestniczył w Światowych Dniach Młodzieży w Polsce; z informacjami misjonarza-werbisty na Filipinach, którego ludzie, wśród których żyje i pracuje, nazwali „żołnierzem Chrystusa” – to tylko publikacje na pierwszych stronach. Zachęcam jednak do lektury dalszych, bo każda zasługuje na uwagę – może np. nasunąć refleksje dotyczące życia ludzi w innych krajach i życia mojego, powołania innych osób i powołania mojego, sposobu spieszenia z pomocą potrzebującym przez innych i przeze mnie. Wszystko, co wnosi dobro, ma swoją wartość.

A więc – wnoszenia dobra w życie innych, bez względu na czas i okoliczności, oraz doświadczania dobra od innych życzę każdemu.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

Kościół w świecie

Misja wśród Łotyszy

Aż na krańce świata

werbistowscy świadkowie wiary

Na rozdrożach świata

świat misyjny

świat misyjny

poczta misyjna

Wspomnienie