Lipiec-Sierpień 2016

Drodzy Czytelnicy!

Homo viator to określenie człowieka w drodze, pielgrzymującego do określonego miejsca i celu. Św. Ignacy z Loyoli, założyciel Towarzystwa Jezusowego (księża jezuici), tak zdefiniował cel życia człowieka: „Człowiek po to jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją” (Ćwiczenia duchowne, 23). Zwraca uwagę słowo „stworzony”, uświadamiające człowiekowi, że został on z miłości powołany do życia przez Stworzyciela i to On, Stwórca, jest jego Panem, a człowiek pozostaje całkowicie od Niego zależny. W drugiej części tego stwierdzenia Święty kieruje uwagę na to, że człowiek nie żyje sam dla siebie, lecz ma chwalić i czcić Boga poprzez służbę drugiemu człowiekowi, a więc przez wykonywanie swoich obowiązków z myślą i w trosce o drugiego człowieka w pracy, w rodzinie, we wspólnocie. Jednym słowem, chodzi o przekierowanie swoich myśli i czynów z „ja” na „ty”. Codziennie na nowo.

Tak dzieje się w naszym pielgrzymowaniu przez życie, tak dzieje się też podczas podejmowania trudu pielgrzymki do miejsc świętych, kiedy to modlitwę i wszelkie uciążliwości drogi ofiarujemy w określonej intencji, z myślą o drugim człowieku.

Temat pielgrzymowania dominuje w tym wakacyjnym numerze „Misjonarza”. I chociaż na pierwszych stronach nie ujawnia się on wprost, to jednak poruszone kwestie wpisują się w niego, jako że dotyczą wspomnień i przemierzania drogi życia w kapłaństwie zakonnym misjonarzy. Na kolejnych łamach mamy doniesienia z pielgrzymiego szlaku, jakże jednak inne aniżeli te, o których słyszymy w Polsce. A jeszcze inni autorzy opisują historię dzieci, a więc tych, którzy są na początku drogi życia: jedne dowiadują się o istnieniu Boga, inne marzą o możliwości uczęszczania do szkoły – zarówno jedno, jak i drugie daje zupełnie nową jakość kroczenia przez życie.

Mamy czas wakacji i urlopów. Być może ktoś z Czytelników wybierze się na pielgrzymkę do Częstochowy albo uda się na szlak św. Jakuba do Santiago de Compostela w Hiszpanii; inni pojadą na wypoczynek w Polsce czy za granicą, a część dzieci spędzi czas na „Wakacjach z misjami” lub na rekolekcjach oazowych. Wszystkie te aktywności mają być miejscem i czasem spotkania z Bogiem oraz nabrania sił wszelakich, aby po powrocie lepiej czy bardziej „chwalić, czcić i służyć Bogu” w drugim człowieku. Tego wszystkim życzę.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

Kościół w świecie

werbistowscy świadkowie wiary

Na rozdrożach świata

świat misyjny

świat misyjny

poczta misyjna

Wspomnienie