Kwiecień 2010

Drodzy Czytelnicy!

Świt poranka Wielkanocnego – wschodzące słońce, śpiew budzących się ptaków i zaraz potem kaskada dźwięków dzwonów kościelnych obwieszczających światu, że Zmartwychwstał Pan! Kolorowa procesja rezurekcyjna prowadzona przez Jezusa, za którym podążają święci i grzeszni, z nadzieją na Niebo. Nie do końca przebudzeni, nie do końca zdający sobie sprawę z wagi wydarzenia, nie do końca szczęśliwi… Oto początek Wielkiego Dnia po Wielkiej Nocy – Dnia, którego wydarzenia chrześcijanie wspominają każdej niedzieli, przez cały rok.

Skoro jest to tak ważny dzień w dziejach ludzkości i historii każdego człowieka, warto przygotować się do świętowania Dnia Wielkanocnego (już w tym zestawieniu słów tkwi jakiś paradoks: noc zlewa się z dniem, ciemność rozsadza światło). I nie poprzestać tylko na przygotowaniach, ale z otwartym sercem wejść w to świętowanie, aby celebracja zbawczych wydarzeń, która ma miejsce w kościele, została przeniesiona na cały dzień, a więc i wówczas, gdy będzie pora spotkać się z drugim człowiekiem przy stole czy na spacerze.

Niech zatem naszemu świętowaniu Wielkanocy towarzyszy radość serca, pokora rozumu podczas przeżywania Wielkiej Tajemnicy Wiary, uważność wsłuchiwania się w Słowo, którym Bóg chce obdarzyć Swój lud – nas, którzy jesteśmy Jego dziećmi, przyjaciółmi, apostołami, uczniami. Niech po spotkaniu ze Zmartwychwstałym w świątyni, naszym udziałem staną się też piękne spotkania rodzinne – w Kościele domowym, z drugim człowiekiem, w Jego obecności. I obyśmy przenieśli te doświadczenia Wielkanocne również na każdy dzień naszej codzienności, bo każdy dzień życia może być wielki – dzięki Chrystusowi, który żyje i jest źródłem życia.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

Felieton

Z życia SVD i SSpS

Kościół w świecie

świat misyjny

świat misyjny

poczta misyjna