Grudzień 2020

Drodzy Czytelnicy!

„To Dziecko nie jest otoczone wartownikami, gwardzistami szwajcarskimi. z karabinami, nie jest za szybą pancerną. To Dziecko można uderzyć.Jedną ręką można Je było zabić. Bóg narodził się odsłonięty, bez żadnych gwardzistów, bez policji. Odkupiciel świata leżał między dwoma dużymi zwierzętami. Zachowajmy ten obraz pochodzący z tradycji. To piękny obraz. Gdzieś tam leży między wołkiem a osiołkiem. Przy Nim jakaś biedna kobieta bez wykształcenia. I jakiś prosty stolarz stoi obok. Ten obraz jest znakiem niepojętej ufności Boga do człowieka. (…) To, że mogę Go wziąć na ręce, nie muszę nic płacić, nie muszę się tłumaczyć w żaden sposób. Mogę jak ten pasterz przyjść brudny, nieumyty, z brudnymi zębami, z błotem za paznokciami, wziąć to Dziecko na ręce i ucałować. Tak mi ufa Bóg. Nawet wtedy, kiedy ludzie Mu kiedyś włożą cierniową koronę, powieszą na krzyżu i zabiją – Bóg nie przestanie ufać.”

Powyższy fragment to słowa niezapomnianego śp. ks. Krzysztofa Grzywocza, zapisane w książce „Jak smakować życie”, a spisane w czasie pandemii przez jego przyjaciela, ks. Mirosława Malińskiego. Piękne słowa, bo pięknym człowiekiem był ks. Krzysztof i pięknie przeżywał życie…

Przytoczyłam te słowa, aby – idąc za myślą ich autora – zainspirować każdego Czytelnika „Misjonarza” do medytacji nad przyjściem Boga do ludzi w Osobie Chrystusa Jezusa w sposób, którego nikt z oczekujących na Mesjasza się nie spodziewał, i z pełnym zaufaniem do człowieka. Co wzbudza we mnie to zaufanie? Bóg mi ufa…

Bóg zaufał człowiekowi przed ponad 2000 laty i wciąż ufa, powołując każdego do misji, dla każdego innej, w jego codzienności. Inną misję mają misjonarze posłani na krańce świata, inną matka i ojciec zajmujący się wychowaniem dzieci, jeszcze inną osoby opiekujące się chorymi, sprawujący władzę… Bóg im – nam – zaufał i ufa, że będziemy dobrze przeżywać życie, szanować bliźniego i siebie, zachowywać pamięć o Jego miłości, uważać na Jego obecność, niekiedy bardzo zaskakującą…

Gdzie miłość i dobro, gdzie piękno i mądrość, tam jest Bóg.

Niech święta Bożego Narodzenia będą czasem odkrywania piękna naszego Boga, prostoty Jego życia i zgłębiania prawdy o zaufaniu Boga do człowieka.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna