Grudzień 2015

Drodzy Czytelnicy!

W dniu ogłoszenia papieskiej bulli Misericordiae vultus, obwieszczającej Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, podczas homilii wygłoszonej w czasie Nieszporów, 11 kwietnia br., a więc dzień przed Niedzielą Miłosierdzia, Ojciec Święty powiedział: „Dlaczego dziś Jubileusz Miłosierdzia? Po prostu dlatego, że Kościół, w tym czasie wielkich przemian epokowych, jest wezwany do bardziej wyraźnego ukazywania znaków obecności i bliskości Boga. Nie jest to czas na rozrywkę, ale przeciwnie, by trwać na czuwaniu i rozbudzić w nas umiejętność spoglądania na to, co istotne. Jest to czas, aby na nowo odkryć poczucie misji, jaką Pan powierzył swemu Kościołowi w dzień Wielkanocy: być znakiem i narzędziem miłosierdzia Ojca (J 20,21-23). Z tego powodu Rok Święty będzie musiał budzić pragnienie umiejętności zrozumienia wielu znaków czułości, jakie Bóg daje całemu światu, a szczególnie tym, którzy cierpią, są samotni i opuszczeni, a także nie mają nadziei na przebaczenie i nie mają poczucia, że są kochanymi przez Ojca.” (za: wiara.pl).

Była to zapowiedź Roku Miłosierdzia, który rozpoczyna się 8 grudnia br., w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP i trwać będzie do 20 listopada 2016 r., uroczystości Chrystusa Króla. Ma to być szczególny czas dla Kościoła katolickiego na całym świecie, którego prowadzić mają słowa Jezusa: Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny (Łk 6,36). Co więcej, słowa te mają każdego dnia stawać się rzeczywistością Kościoła, a więc rzeczywistością każdego z nas. Piękne i wymowne logo Roku, zaprojektowane przez słoweńskiego jezuitę, o. Marko Rupnika, przedstawia Jezusa niosącego człowieka na ramionach. Czyż obraz ten nie kojarzy się z Miłosiernym Samarytaninem, który gdy go (człowieka poranionego – przyp. LP) zobaczył, wzruszył się głęboko, podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem (Łk 10,33-34)? Myślę, że warto przeznaczyć czas na medytację – kontemplację całej perykopy o Samarytaninie (i to nie raz), by zobaczyć i zrozumieć, co Jezus w tej przypowieści mówi do mnie i czego ode mnie oczekuje. Będzie to nieoceniona podpowiedź, w jaki sposób ja, cząstka Kościoła, mam przeżywać ten szczególny czas Roku Miłosierdzia. Wszak na wizerunek Kościoła, jego miłosierne oblicze uwiarygodniające miłosierne oblicze Ojca w Jezusie Chrystusie, ma wpływ każdy ochrzczony.

Bóg Ojciec wciąż okazuje nam miłosierdzie, każdego dnia. Największym przejawem Jego miłosierdzia było Wcielenie – Narodziny Syna Bożego oraz Odkupienie – Jego Męka i Zmartwychwstanie. „On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”. Świętujmy więc z wdzięcznością i radością Boże Narodzenie!

Z przyjemnością oddaję w Państwa ręce świąteczny numer „Misjonarza”, w którym m.in. o świętowaniu Bożego Narodzenia na misjach, a także o podróży na Kubę papieża Franciszka jako Misjonarza Miłosierdzia. Życzę, w imieniu Redakcji „Misjonarza”, pokoju w naszych rodzinach i wspólnotach na świąteczny czas.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

Kościół w świecie

Misja Zambia

werbistowscy świadkowie wiary

Z autobiografii misjonarza

świat misyjny

świat misyjny

Wspomnienie