Czerwiec 2020

Drodzy Czytelnicy!

Opustoszałe ulice miast, pojedyncze osoby w środkach komunikacji miejskiej, puste restauracje, kawiarenki i galerie handlowe oraz przejmująca pustka w świątyniach, przestrzegających ograniczenia obecności do pięciu osób podczas Mszy św. Takie są pierwsze wrażenia, kiedy patrzy się na toczące się życie w okresie pandemii koronawirusa. Ze środków masowego przekazu natomiast można się dowiedzieć o dramatach rozgrywających się w szpitalach czy domach opieki nad osobami starszymi, o samotnie umierających i pogrzebach bez towarzyszenia księdza i osób najbliższych. Sytuacje wprost niewyobrażalne. Życie przeniosło się do domów, które stały się miejscem przebywania w gronie rodzinnym, szkołą, biurem, a także kościołem – i tylko to pierwsze nie jest związane z sytuacją „zdalną”, lecz dzieje się „w realu”. „W realu” również dom może być miejscem, gdzie dokonuje się weryfikacja dotychczasowego sposobu życia i przewartościowanie priorytetów, rozróżnienie spraw ważnych i najważniejszych od mniej ważnych i zupełnie nieważnych. Ten czas może być daną nam szansą, aby zatrzymać się i pomyśleć, skąd przychodzę i dokąd zmierzam…

W czasie pandemii również w „Misjonarzu” mamy doniesienia z krajów misyjnych o przeżywaniu wszelkich problemów z nią związanych. Rozpoczynamy jednak ten numer miesięcznika artykułem, który wyszedł spod pióra dr Danuty Mikołajewskiej, która jako wolontariuszka-lekarka przebywała w Angoli i na misjach niosła pomoc chorym. Przez trzy numery będzie można śledzić, jak przeżyła spotkanie z misjonarkami i misjonarzami oraz mieszkańcami tej części Afryki. Na kolejnych stronach publikujemy też korespondencję nadesłaną z dalekiej Argentyny, gdzie siostry ze zgromadzenia Służebnic Ducha Świętego postarały się o powstanie placówki hospicyjnej – w trosce o terminalnie chorych. Wśród malgaskich dzieci, nieznających lalek do zabawy i farb do malowania, pracowała wolontariuszka z Werbistowskiego Wolontariatu „Apollos”, która również zechciała podzielić się swoim doświadczeniem.

Nie zasklepiajmy się w swoim świecie, mimo pandemii, lecz wciąż na nowo otwierajmy się na świat i inną rzeczywistość aniżeli ta w Europie, także poprzez lekturę „Misjonarza”.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna