Czerwiec 2013

Drodzy Czytelnicy!

Nie jest nowością, że „Misjonarz” dostarcza wieści z różnych stron świata. Tak dzieje się i w tym numerze, w którym autorzy artykułów piszą z krajów afrykańskich i południowoamerykańskich, a także z Rosji i Chin, jak również… z Polski, ponieważ w Nidzicy w czerwcu ma miejsce wydarzenie, przywołujące osobę misjonarza, który większość życia spędził na misjach w Australii. Co łączy wszystkie te doniesienia? Wspólna pasja, którą jest głoszenie Ewangelii aż po krańce świata. I chociaż dokonuje się to w jakże różnych warunkach – klimatycznych, kulturowych, bytowych – to sprowadza się do jednego: szerzenia wiary, a więc ukazywania Boga, Stworzyciela nieba i ziemi, Zbawiciela człowieka. Niekiedy towarzyszą temu inne zainteresowania – jak np. w przypadku o. Ryszarda Gamańskiego SVD, którego miłością była piłka nożna – ale ta pasja, pasja niesienia Chrystusa, jest najważniejsza i nic nie może jej zagłuszyć. Oczywiście, aby tak było, aby stała ona na pierwszym planie misjonarza, nie może on porzucić osobistej modlitwy i odejść od relacji z Jezusem. Aby tak było, potrzebna też jest modlitwa za misjonarzy, pamiętajmy więc o nich w naszych modlitwach.

Cieszę się też, że udało się w tym numerze „Misjonarza” zebrać materiały poświęcone dzieciom, wszak 1 czerwca to Dzień Dziecka. Tak jak przyzwyczajeni jesteśmy do pewnych schematów, jeżeli chodzi o zachowania w Kościele czy w społeczeństwie, podobnie schematycznie myślimy o dzieciach. Pojawiające się w naszej wyobraźni obrazy maluchów są ściśle związane z naszym sposobem myślenia, tj. polskim czy europejskim. Tymczasem świat dzieci jest bardzo różnorodny – wydaje się to truizmem, ale może warto o tym przypominać. Każde dziecko to odrębny świat, inna historia, a co za tym idzie inna wrażliwość, psychika, potrzeby, talenty. To zróżnicowanie jest tym wyrazistsze, im większy obszar terytorialny uwzględnimy, co się wiąże z warunkami życia, zmieniającymi się wraz z krajami. Nie epatujemy w „Misjonarzu” doniesieniami o dramatach, jakie przeżywają dzieci, a których przyczyną są dorośli. Chcemy jednak pamiętać o tych małych osobach, zależnych całkowicie od dorosłych, nie tylko w naszych modlitwach, ale i w niesieniu pomocy poprzez konkretny materialny dar, który może ocalić dziecko od śmierci z głodu, przyczynić się do wyleczenia z ciężkiej choroby czy po prostu zapewnić wykształcenie, przynajmniej to podstawowe.

Może warto porzucić nasze schematy i nasz mały świat a otworzyć się na inny świat i na drugiego człowieka, zwłaszcza tego małego, bezbronnego i potrzebującego?

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

Kościół w świecie

świat misyjny

świat misyjny

Poczta misyjna