Marzec 2010

Drodzy Czytelnicy!

Krzyż. Tajemnica cierpienia – Jezusa i człowieka. Wpisany w życie każdego, bez względu na status czy stan. Nie do ominięcia, chociaż wielu się go lęka. Nic dziwnego,= w naturze człowieka tkwi strach przed cierpieniem, przed którym chciałoby się uciec lub którego pragnęłoby się uniknąć.

Wielcy święci i mężni chrześcijanie odważnie zgadzali sięna cierpienie czy śmierć męczeńską. Co więcej, z dzieł ich autorstwa wynika, że umrzeć z powodu Chrystusa poczytywali sobie za zaszczyt i łaskę.

Uciekanie przed cierpieniem jest jednak na tyle powszechne, że powstała powiastka, której bohaterem jest człowiek żalący się Bogu, że obarczył go zbyt wielkim krzyżem. Bóg zaprasza go wówczas do pomieszczenia, gdzie znajduje się mnóstwo różnych krzyży – małych i wielkich, cienkich i grubych, sosnowych i brzozowych – i daje mu możliwość dokonania wyboru. Kiedy po pewnym czasie człowiek pokazuje wybrany przez siebie krzyż, Bóg mu oznajmia, że ten właśnie krzyż dźwigał on do tej pory.

Nie chodzi jednak o to, aby cierpieć dla cierpienia. Chrześcijaństwo nie jest religią cierpienia – słyszymy często. W tajemnicy cierpienia bowiem tkwi nowe życie. Krzyż jest rozświetlany porankiem zmartwychwstania. I chociaż w czasie, kiedy przeżywamy cierpienie, trudno jest je znieść, mimo wszystko można podejmować próby przywoływania w pamięci, że krzyż wiedzie do zmartwychwstania. I wtedy krzyż-cierpienie może przemieniać, a nie niszczyć.

Na łamach tego numeru „Misjonarza” motyw krzyża jest albo wyraźny, albo bardziej dyskretny: krzyże postawione przez chrześcijan w różnych częściach świata i krzyż choroby, nędzy, utrapienia… Niemal na każdej stronie, podobnie jak w życiu człowieka – prawie codziennie. Oby nasze krzyże były dla nas błogosławieństwem, a nie przekleństwem, i oby rzeźbiły w nas coraz piękniejszego człowieka.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

Felieton

Z życia SVD i SSpS

Kościół w świecie

świat misyjny

świat misyjny

Wspomnienie