Lipiec-Sierpień 2010

Drodzy Czytelnicy!

Wakacyjny numer „Misjonarza” otwierają dwa artykuły o Boliwii – pierwszy autorstwa misjonarza werbisty, obecnie biskupa diecezji Oruro, który z perspektywy 25 lat opisuje swoją drogę zaangażowania misyjnego w tym kraju, a drugi misjonarza, który po latach pracy misyjnej na innej placówce rozpoczął misję „w sercu Ameryki Południowej”. Jednak to dzieciom jest poświęcona duża część naszego miesięcznika. Troszczą się o nie misjonarki i misjonarze w różnych krajach, przytaczamy tu przykłady zaangażowania na rzecz pomocy dzieciom w Chinach, Rosji i Etiopii.

Mówi się, że dzieci żyją w „swoim” świecie. Tymczasem jest to świat, jaki budują im dorośli – niestety, często bardzo brutalny. Dzieci są porzucane przez rodziców, zmuszane do pracy ponad siły, wcielane do wojska, przymuszane do zawierania związków małżeńskich czy do prostytucji, już nie mówiąc o pozbawianiu ich takiego podstawowego prawa, jak edukacja. Okradzione z dzieciństwa, próbują sobie radzić w różny sposób, również wchodząc w świat przestępstwa. Na łamach „Misjonarza” pisaliśmy niejednokrotnie o dzieciach ulicy i o misjonarkach i misjonarzach, którzy starają się im pomóc, przy wsparciu świeckich pracowników i wolontariuszy. Pisaliśmy o dzieciach w Boliwii, w Rosji, na Filipinach, w Indiach, w Demokratycznej Republice Konga. Krajów, gdzie dzieci potrzebują pomocy, jest wiele i potrzeby są wielkie.

Dobrze, że większość dzieci w Polsce może cieszyć się wakacjami i prawdziwym domem z kochającymi je rodzicami. Niech i to będzie naszą radością na czas urlopów i odpoczynku. Warto jednak pamiętać, że nie wszystkie dzieci mają dom i mogą przeżywać beztroskie dzieciństwo.

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

Felieton

Z życia SVD i SSpS

Kościół w świecie

świat misyjny

świat misyjny

Wspomnienie

poczta misyjna