Maj 2012
Nr 5/367
Drodzy Czytelnicy!
Mam przed oczyma taki obraz. Jest odprawiana Msza św., rozpoczynająca tzw. spotkanie opłatkowe dla chorych. Przy ołtarzu dwóch kapłanów, jeden z nich na wózku inwalidzkim, z unieruchomionymi rękami. Kościół wypełniony chorymi, niepełnosprawnymi, poruszającymi się o kulach i na wózkach oraz ich opiekunami. Po poruszającej homilii nadchodzi czas na wyznanie wiary. Wszyscy jednym głosem wyznają: „Wierzę w jednego Boga”. Kiedy dochodzimy do słów: „… i stał się Człowiekiem”, jeden z kapłanów pochyla głowę. Właśnie w tym momencie Credo oddaje cześć Bogu, który z miłości do człowieka stał się Człowiekiem.
W Jezusie Chrystusie zechciał Bóg pokazać człowiekowi, jakim człowiekiem ma być. Mówi się o „pełni człowieczeństwa w Jezusie Chrystusie” i Jego stawia się za wzór. On od razu był „w pełni człowiekiem”, a każdy chrześcijanin dąży do tej pełni – wszak przez całe życie staje się człowiekiem. Każdy, przyglądając się życiu Jezusa – najpiękniejszego Człowieka, ma szansę na bycie coraz bardziej ludzkim, bo wówczas jest coraz bardziej Boży.
O Jezusie powiedział św. Piotr: Dlatego, że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc (Dz 10,38). Wydaje się więc, że sprawa jest prosta i nie chodzi tu o spektakularne działania. Nie dokonam cudów, nie uzdrowię chorych, ale mogę być przy drugim człowieku, potrzebującym po prostu mojej obecności. Być człowiekiem w każdym miejscu i w każdej chwili – służyć w rodzinie, w pracy, we wspólnocie, w zaangażowaniach, na misjach. Być człowiekiem – tylko tyle i aż tyle.
Wspominam o tym wszystkim, oddając w ręce Państwa kolejny numer „Misjonarza”, którego znaczna część poświęcona jest osobom, które wkrótce zostaną posłane do służby człowiekowi w różnych zakątkach świata. Mówimy o nich: powołani. Jak każdy chrześcijanin, są powołani do miłości i służenia człowiekowi w miłości, a więc do czynienia dobra. Powołani do bycia człowiekiem na wzór Człowieka – Jezusa.
Módlmy się za nich, powierzajmy ich Matce Syna Człowieczego i Bożego, aby i oni, będąc dziećmi Bożymi, świadczyli słowem i życiem o miłości, jaką ma Bóg do każdego człowieka.
Lidia Popielewicz
Redaktor naczelna
spis treści
Święcenia prezbiteratu
Moja droga do życia zakonnego
Roger Edewou SVD
Niespokojna dusza Węgra
Gergely Farkas SVD
„Zawsze chciałem zostać apostołem”
Tomasz Marciszkiewicz SVD
Kimże ja jestem, Panie, Boże mój...
Łukasz Prugar SVD
Ja też chcę zostać misjonarzem
Eric Hounake SVD
„Nie wyście mnie wybrali” Dlaczego wybrałem taką drogę?
Vinsent Taji SVD
Papieskie intencje misyjne
w świetle słowa
Życie – symbol
Jan J. Stefanów SVD
Święcenia prezbiteratu
„Jednak łaska Boża zwyciężyła w duszy”
Michał Radomski SVD
Pocztówka z Afryki
Powrót
Dolores Zok SSpS / RPA
z życia SVD i SSPS
Nagroda Reigna Sofia
„Ewangelizacja a nowe środki komunikacji”
Ośrodek Migranta i ustawa abolicyjna
Spotkanie w sprawie formacji
Kościół w świecie
Głodowy alarm dla Afryki
Papieski apel w sprawie Madagaskaru
Droka Krzyżowa na ulicach Hawany
„Daj świadec two miłości”
Hojność ubogich
Władysław Madziar SVD / GHANA
Chińskie impresje
Weronika Maria Klebba SSpS
Znowu w El Alto
Wojciech Grzymisławski SVD / BOLIWIA
świat misyjny
Angola
świat misyjny
Z podróży do Angoli
Józef Kowalski
poczta misyjna
Niezapomniane spotkanie
Sylwester Pająk SVD / RZYM
Misyjne Święto Młodych
Damian Piątkowiak SVD
Ocypel – czas zawiązywania przyjaźni z ludźmi i z Bogiem
Luiza Kabelis

