Październik 2014

Drodzy Czytelnicy!

„Przeszłość – procesją w teraźniejszość” – taki tytuł nadała swojemu tekstowi s. Mariola Stawasz SSpS, misjonarka na Tajwanie, opisując spuściznę, jaką pozostawił po sobie werbista, kard. Thomas Tien Ken-sin SVD, pierwszy w historii

Kościoła katolickiego chiński kardynał. Tytuł artykułu jest uniwersalny i można go odnieść również do wielu wydarzeń w historii świata, kraju czy życia jednostki. To bowiem, co się wydarza w ciągu dziejów czy składa się na koleje życia człowieka, wpływa na czasy współczesne czy „tu i teraz” osoby. Można to dostrzec, śledząc historię czy to narodów, czy osoby ludzkiej. Pokazują to także inne artykuły zamieszczone w tym numerze „Misjonarza”.

22 października po raz pierwszy obchodzić będziemy wspomnienie liturgiczne św. Jana Pawła II. Również jego życie jest dowodem na to, w jaki sposób wydarzenia z lat dziecięcych i młodzieńczych kształtowały i wpłynęły na osobę Karola Wojtyły, który poszedł za głosem powołania i rozeznał, że to kapłaństwo jest jego drogą. Gdyby nie ta decyzja, nie byłoby potem papieża Polaka, ponad ćwierć wieku pełniącego służbę w Kościele katolickim na Stolicy Piotrowej. 27 kwietnia br., w Niedzielę Miłosierdzia, którą sam wprowadził do kalendarza liturgicznego, został wraz z Janem XXIII ogłoszony świętym.

Jego pomnikami jest naznaczonych wiele miast i miasteczek w Polsce i na świecie, jego imieniem nazwano wiele ulic czy instytucji. Piękny jest żywy pomnik – Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, ponieważ „jak na dłoni” widać tu troskę o człowieka. A właśnie o człowieka chodziło świętemu papieżowi z Polski, który powiedział, że „człowiek jest drogą Kościoła”. Tysiące, ba – miliony osób wypowiada się na temat jego nauczania, charakteryzuje jego postawę wiary, opowiada o tym, jak ważny był dla nich – i wciąż pozostaje – na pewnym etapie życia. Ja pozwolę sobie przytoczyć słowa ks. Sławomira Odera, postulatora procesu kanonizacyjnego polskiego papieża. Ks. Oder wypowiedział te słowa podczas wprowadzenia relikwii św. Jana Pawła II do kościoła św. Kazimierza w Kartuzach w maju br. Przypomniał wtedy, że życie tego świętego było „pielgrzymowaniem każdego dnia od tabernakulum do człowieka”, a podkreślając jego maryjność, stwierdził, że ten święty „patrząc na człowieka, widział Chrystusa, a patrzył z czułością matki”.

Niech artykuły w tym numerze „Misjonarza” i przywołanie świętości Jana Pawła II pobudzą nas do refleksji i przynaglą do rewizji własnego życia. Jakie ono jest? Czym się kieruję, dokonując małych i większych wyborów każdego dnia?

Lidia Popielewicz

Redaktor naczelna

w świetle słowa

z życia SVD i SSPS

werbistowscy świadkowie wiary

Na rozdrożach świata

świat misyjny

świat misyjny