Maj 2015
Nr 5/400
Drodzy Czytelnicy!
Życie jest pełne tajemnic. Każdego człowieka. Niektóre wydarzenia w historii życia są zrozumiałe, inne budzą pytania, również o ich sens. Owszem, zdarza się, że po pewnym czasie człowiek widzi zasadność zaistniałej sytuacji, jednak wiele spraw pozostaje niejasnych i wyjaśnią się dopiero po „przeżyciu śmierci”, jak nazwał ostateczne przejście do życia wiecznego pewien kapłan podczas homilii. Człowiek nigdy nie zrozumie zła dziejącego się w świecie i we własnym otoczeniu oraz nigdy nie wytłumaczy cierpienia. Nigdy nie zrozumie największej Tajemnicy – Boga, który mówi wprost: myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami (Iz 55,8).
Tajemnicą pozostaje również dar powołania – do życia w małżeństwie i rodzinie oraz do życia konsekrowanego, w tym powołanie do kapłaństwa. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem (J 15,16) – powiedział Jezus do Swoich przyjaciół, umieszczając te słowa w kontekście przykazania miłości. Każdy Jego przyjaciel – powołany do określonego stanu życia – jest świadom daru chrztu i powołania. Każdy też powinien zadbać o dobrą, żywą i autentyczną więź ze swoim Mistrzem z Nazaretu, aby tak jak On, Syn Boży, być dla Boga-Ojca w sprawach ludzi, a więc być blisko człowieka i stawać zawsze po jego stronie, tak aby świadczyć o miłości Boga do człowieka.
Tę życiodajną więź z Jezusem każdy chrześcijanin buduje m.in. na modlitwie, na rozważaniu Słowa zawartego w Piśmie. Dlatego neoprezbiterzy otrzymują z rąk biskupa, który ich wyświęca, księgę Ewangelii. Przyjmują ją klęcząc i słyszą przejmujące słowa: „Przyjmij Chrystusową Ewangelię, której głosicielem się stałeś; wierz w to, co będziesz czytać; nauczaj tego, w co uwierzysz i pełnij to, czego będziesz nauczać”.
Potrzeba nam autentycznych świadków wiary, ponieważ „chętniej słuchamy świadków, aniżeli nauczycieli” (por. papież Paweł VI, encyklika Evangelii nuntiandi, nr 41). Módlmy się zatem za neoprezbiterów i kapłanów na całym świecie – tych, którzy stawiają pierwsze kroki na drodze kapłaństwa, i tych, którzy już przeszli większy odcinek tej drogi – aby byli wierni Chrystusowi w nauczaniu i w życiu.
Lidia Popielewicz
Redaktor naczelna
spis treści
Cały Madagaskar jest moją parafią
Rozmowa z o. Zdzisławem Gradem SVD, misjonarzem na Madagaskarze
Święcenia prezbiteratu
Miejsce spotkania: Kolumbia
Przemysław Szumacher SVD
Dziecko szczęścia
Adam Brodzik SVD
Posłuszeństwo i wolność
Jacek Gniadek SVD / ZAMBIA
Papieskie intencje ewangelizacyjne
w świetle słowa
Nie mamy już wina
Andrzej Danilewicz SVD
Kongres Misyjny w Polsce
Antoni Koszorz SVD
z życia SVD i SSPS
„Wspomnienie dzieciństwa”
Nowy Rok chiński w Ośrodku Migranta
Kolejne warsztaty WWM Apollos
Głośno o o. Piotrze Nawrocie SVD
Misja Kościoła i migracje człowieka
Nowa strona internetowa Ośrodka Migranta
Indiańska Czarna Madonna
Michał Radomski SVD / KOLUMBIA
100 lat misjonarzy werbistów nad rzeką Sepik
Michał Tomaszewski SVD / PAPUA-NOWA GWINEA
Przemyślenia z roku szabatowego
Marian Faliszek SVD / PAPUA-NOWA GWINEA
werbistowscy świadkowie wiary
O. Jan Bartoszek SVD
Janusz Brzozowski SVD
Na rozdrożach świata
Matka Albańczyków na obczyźnie. Sanktuarium w Genazzano
Konrad Keler SVD
świat misyjny
Togo
świat misyjny
Biblia w języku ncam
Marian Schwark SVD / TOGO
Poczta misyjna
Ludzie nas cenią i potrzebują
Euheniusz Basiński SVD / ARGENTYNA
Obraz Jana Pawła II z Oruro
Krzysztof Walendowski SVD / BOLIWIA

