Przeciwieństwem bogacza z Jezusowej przypowieści jest Łazarz, żebrak spod bramy pałacu. Jego hebrajskie imię – Eleazar, oznacza „Bóg pomógł”. Na razie brzmi to trochę jak ironia, ale ostatecznie okaże się bardzo prawdziwe. Jego bogactwem jest ufność, w którą się odziewa. Pozwala się rozwijać zasianemu w sobie ziarnu wieczności.

Choć całkowicie wyniszczony i opuszczony, nie staje się zawistnym i złośliwym; nie złorzeczy ani ludziom, ani Bogu. W milczeniu dźwiga swój los. Milczy także po śmierci. Nie dlatego że jest na kogoś obrażony. Mówi za niego Ten, w którym pokładał całą swoją nadzieję (zob. Łk 16, 23 nn).